En de laatste dag van mijn Halloween week! Gisteren was het Halloween. Misschien heb je het gevierd metΒ een feestje, misschien heb je thuis lekker gegriezeld met films of misschien heb je er wel helemaal niks mee gedaan. Maar hoe je het ook went of keert, kriebels kun je elk moment van het jaar krijgen. Ik krijg kriebels van een huis bij ons om de hoek. Nog nooit – ik herhaal: nog nooit – heb ik daar iemand naar binnen Γ³f naar buiten zien gaan. Nog nooit – ik herhaal: nog nooit – heb ik daar de gordijnen en lamellen open gezien. Nog nooit – ik herhaal: nog nooit – heb ik daar iemand gezien die zich bedacht om de tuin eens te snoeien. Lees: bomen en bosjes die over deΒ half kapotte houten schutting hangen. Kriebels. Van mijn tenen tot mijn haren die recht overeind komen staan door dit huis. En elke keer opnieuw vraag ik mij af: “Wat als er iemand al 3 jaar lang in dat huis dood ligt te wezen?”Β
OkΓ©, dat zal vast niet zo zijn. Maar het feit blijft dat ik nog nooit enige levende activiteit daar gezien heb. En ik kan me niet voorstellen dat je in een huis wilt wonen, waar je niet eens meer fatsoenlijk de voordeur kunt bereiken. Of waar je door takken weg te slaan bij de poort kunt komen. Maar goed, er zal vast wel iemand wonen. Want zo nu en dan – héél soms – is die poort open of staat er een fiets tussen al die laag hangende takken.
Tja, misschien houdt diegene wel niet van tuinieren. Maar eerlijk is eerlijk: dat doen wij ook niet en eens in de zoveel tijd zorgen wij er toch ook voor dat het onkruid gewied wordt. Ik zou toch niet graag mijn voordeur willen bereiken door te doen alsof ik Tarzan of Indiana Jones ben.
En misschien houdt diegene ook wel niet van licht, want de zwarte gordijnen zijn AL-TIJD dicht. Ik kan me niet voorstellen dat je niet van wat zonlicht houdt, maar toch. Ieder persoon is anders, zullen we maar zeggen.
Al héél vaak heb ik mij dus afgevraagd wie – enΒ don’t mind me, maar zelfs wat – daar woont. Wat voor persoon hij of zij is. Waarom je zo wilt leven. Ieder zijn eigen keuze natuurlijk. Maar doordat ik nog nooit iemand naar binnen of naar buiten heb zien gaan, vraag ik mij gewoon af of er ΓΌberhaupt nog wel iemand woont – ik denk van wel, gezien de open poort zo nu en dan. Kriebels. Ja, ik krijg echt kriebels van dat huis en loop er maar al te graag héél snel voorbij.
Is er iets in jouw omgeving waar jij de kriebels van krijgt?
16 comments
Er bestaat een aandoening, waar je allergisch voor licht bent… Misschien heeft deze persoon daar last van? Met deze aandoening verbrand je namelijk meteen.
Wij hebben soms een man hier rondlopen die geen neus heeft. Hij heeft dus ook neusklep (ipv een oogklep). Geen idee wat er gebeurd is, maar het ziet er super eng uit!
Ja dat zou kunnen. Maar dan zou je toch nog steeds je onkruid kunnen (laten) bijhouden? Maar goed, ieder zijn ding π
Vroeger toen ik een foldertje hadden was er ook zo een eng huis. Ik wist niet of er iemand woonde, maar ik durfde geen folder door de brievenbus te gooien. Op een dag kreeg ik een klacht van het folderbedrijf dat dat nummer nooit folders kreeg, kennelijk woonde er dus iemand! Toch bracht ik er daarna ook nooit folders hihihi
Hahahahaha! Ja, zo kom je er wel achter π
Wij hebben ook zo’n huis die er eng uit ziet. Maar die is echt verlaten. Staat ook achteraf ergens.
Als hij achteraf staat kom je hem gelukkig niet zo snel tegen! π
Nu het weer zo vroeg donker is ben ik wel weer wat angstiger. Deed ik vorige week rustig de deur open om 19:00 om te kijken wie er was als er werd aangebeld nu het donker is doe ik dat een stuk minder snel…..hahaha toch een beetje afraid of the dark dus π
Haha dat heb ik inderdaad ook wel. Iets meer op mijn hoede.
Oeh scary. Misschien ligt er wel iemand dood? Maar het poortje en de fiets worden wel gebruikt.
Ik heb gelukkig geen scary place hier.
Misschien woont er wel een zombie π
Nu ben ik juist wel benieuwd. Ik zou het niet eng vinden, maar zou meer benieuwd zijn wat de reden is dat niemand de deur uitkomt. Misschien bepaalde angsten?
Ik was begin deze maand in Amerika en daar smullen ze van dit soort dingen. Als er ergens een oud huis is, kan je wel meteen een tour boeken om het te bezichtigen. Wel in het donker natuurlijk, zodat je meer kans hebt om de geest te ontmoeten.
Ik zal eens in de gemeentegids kijken of dat huis een bezienswaardigheid is π
Ik heb ook zo’n eng huis hier op de hoek. Ik zie ook nooit mensen maar als ik 1x per jaar langs kom voor de collecte van het longfonds dan zie je wel een handje die het gordijn ‘n stukje opzij doet maar geen mens die de deur open komt maken.
Haha en toch stug elk jaar terug naar dat huis? π
Jazeker en volgend jaar weer net zo vrolijk aanbellen. Het is bijna een sport geworden.
Hahaha! Alvast veel plezier dan π